Geen darmprobleem, maar een verstoorde alvleesklierfunctie (incl. tips)

Slappe plakkerige ontlasting (veel wc-papier nodig), een opgeblazen buik, winderigheid en stinkende ontlasting zijn allen symptomen van een verstoorde spijsvertering. Vaak begint hiermee de ontwikkeling van klachten en ziekten. Hoewel men vaak denkt dat dit een darmprobleem is, wordt dit soms veroorzaakt door een verstoorde alvleesklierfunctie (pancreasfunctie) of een verminderde werking van de spijsverteringsenzymen die door de alvleesklier worden gemaakt.

Wat is de functie van de alvleesklier?

De alvleesklier heeft drie belangrijke functies, namelijk de productie van insuline en de aanmaak van spijsverteringsenzymen.

1. Productie van insuline

Insuline is een hormoon en wordt door de alvleesklier aangemaakt als je gaat eten. Het is zelfs zo dat je al insuline aanmaakt op het moment dat je aan eten denkt. Je alvleesklier begint dus al met de productie van insuline als je langs de bakker loopt en de geur van vers gebakken brood ruikt.

Als je gaat eten stijgt je bloedsuikerspiegel. Insuline heeft onder andere als doel om je bloedsuikerspiegel te verlagen. Het helpt bij de opname van suiker uit je bloed. Insuline zorgt er bijvoorbeeld voor dat je spieren suiker uit het bloed kunnen opnemen. Als gevolg krijgen de spieren energie en daalt de bloedsuikerspiegel in het bloed.

Daarnaast is insuline ook een verzadigingshormoon en groeihormoon. Ook speelt het in de nieren een rol bij het terugwinnen van mineralen uit de urine.

2. Productie van spijsverteringsenzymen

Spijsverteringsenzymen zijn nodig voor de vertering (afbraak) van voedsel. Je kunt ze zien als een soort schaartjes die het voedsel in stukjes knippen, waardoor het in de darm opgenomen kan worden. De alvleesklier maakt een mix van verschillende soorten spijsverteringsenzymen die eiwitten, vetten en koolhydraten kunnen verteren.

Als de spijsverteringsenzymen in de alvleesklier geproduceerd zijn, is het merendeel nog niet actief. Deze inactieve spijsverteringsenzymen kunnen dus nog niet ‘knippen’. En dat is maar goed ook, want als ze dat wel zouden kunnen dan zouden ze de alvleesklier verteren. Slechts een klein deel van de spijsverteringsenzymen is wel direct actief en in staat om te ‘knippen’.

Deze zorgen ervoor dat de alvleesklier een klein beetje beschadigd raakt. Dit gebeurt iedere keer als je iets eet en er spijsverteringsenzymen geproduceerd worden. In principe is dit geen probleem, aangezien de alvleesklier deze beschadigingen goed kan herstellen als het voldoende rust krijgt tussen de eetmomenten door.

3. Productie van natriumbicarbonaat

Na de productie worden de  spijsverteringsenzymen via een buis naar de dunne darm gestuurd. Pas daar worden zij geactiveerd. Dit gebeurd wanneer de zure maaginhoud die in de darmen terecht is gekomen ontzuurd is met behulp van natriumbicarbonaat. Deze ontzurende substantie wordt ook door de alvleesklier geproduceerd. Het ontzuren van de zure maaginhoud is belangrijk, want spijsverteringsenzymen worden pas geactiveerd bij een bepaalde zuurgraad. Als de zure maaginhoud niet voldoende ontzuurd wordt, en dus nog te zuur is, worden de spijsverteringsenzymen niet geactiveerd. Zij kunnen het voedsel dan niet goed verteren, waardoor het niet goed opgenomen kan worden.

Als het fout gaat…

Als er te weinig spijsverteringsenzymen worden geproduceerd en/of als deze onvoldoende geactiveerd worden, ontstaan er problemen met de spijsvertering. Het voedsel kan dan niet goed verteerd en opgenomen geworden. Dit kan verschillende gevolgen hebben, waaronder het ontstaan van een voedingstekort en de activatie van het immuunsysteem.

Voedingstekort

Als het voedsel niet goed verteerd en opgenomen wordt kan er een tekort aan voedingsstoffen ontstaan. De vetvertering lijdt het meest onder een tekort en/of slechte werking van spijsverteringsenzymen. De vetten worden niet goed opgenomen en belanden via de ontlasting in de wc-pot. Daarom loop je vooral kans op een tekort aan vetten (o.a. omega-3 vetzuren) en vetoplosbare vitaminen (vitamine A, D, E en K).

Vitamine A, vitamine D en de omega-3 vetzuren EPA en DHA spelen een belangrijke rol bij de schildklierfunctie. Ze zijn nodig voor de productie en omzetting van schildklierhormoon (T4 naar T3). Maar ook voor het behouden van de gevoeligheid voor het schildklierhormoon, zodat het goed blijft werken.

Daarnaast zijn omega-3 vetzuren (EPA en DHA), vitamine A en vitamine D essentieel voor een goede functie van het immuunsysteem. Wanneer je een tekort aan deze voedingsstoffen hebt worden ontstekingsreacties niet op tijd gestopt, waardoor chronische laaggradige ontsteking ontstaat. Dit staat aan de basis van vrijwel alle chronische ziekten, waaronder de auto-immuun schildklierziekte Hashimoto.

Bij schildklierklachten zoals Hashimoto en Graves is er vaak sprake van vermoeidheid. Een slechte opname van voeding en chronische ontsteking kan hieraan bijdragen. Bovendien kan een slechte opname tot gewichtsverlies leiden. Dit kan de reden zijn waardoor je opeens gewicht verliest zonder dat je iets aan je voedingspatroon of bewegingspatroon hebt veranderd.

Activatie van het immuunsysteem

Wanneer voeding niet goed verteerd wordt (door een tekort aan spijsverteringsenzymen en/of een slechte werking) kan het een reactie van het immuunsysteem uitlokken. Meestal wordt een bepaalde hoeveelheid getolereerd, maar als je de grens over gaat ontstaan er klachten. Een tekort aan spijsverteringsenzymen kan tot intoleranties en allergieën leiden. In tegenstelling tot bij een allergie reageert het immuunsysteem bij een intolerantie erg traag. Klachten kunnen pas uren of dagen later optreden en het duurt ook veel langer voordat ze weer verdwijnen. Dit maakt het moeilijk om te achterhalen waar je precies intolerant voor bent.

Symptomen die bij een intolerantie op kunnen treden zijn erg divers:

  • Huidproblemen: uitslag, jeuk, zwellingen
  • Problemen met de ademhalingswegen: hoesten, niezen, loopneus, verstopte neus
  • Darmproblemen: winderigheid, opgeblazen gevoel, diarree, krampen
  • Maagproblemen: misselijkheid
  • Hoofdproblemen: angst, hoofdpijn

Wanneer het immuunsysteem geactiveerd is verbruikt het erg veel energie. Dit gaat ten koste van de rest van het lichaam, waardoor het vermoeidheid kan veroorzaken.

Kenmerken van een verstoorde alvleesklierfunctie en enzymfunctie

Een tekort aan spijsverteringsenzymen en/of een slechte werking daarvan kun je herkennen aan de volgende symptomen:

  • Vette ontlasting (veel wc papier nodig, plakt aan de pot, wc borstel nodig)
  • Diarree
  • Stinkende ontlasting
  • Gasvorming (winden laten, opgeblazen buik)
  • Slechte adem
  • Pijn onder borstbeen
  • Zwelling in de maag
  • Vermoeidheid
  • Gewichtsverlies (zonder reden)
  • Pijn bij voedselinname

Wat is de oorzaak?

Een tekort aan spijsverteringsenzymen en/of een verminderde werking daarvan kan door verschillende factoren veroorzaakt worden.

Stress (en magnesiumtekort)

Bij stress verbruikt het lichaam veel meer magnesium dan in een ontspannen toestand. Als je chronisch te vele stress hebt kan dit tot een magnesiumtekort leiden. Als gevolg kunnen spieren gespannen raken, want voor ontspanning is voldoende magnesium nodig. Tussen de alvleesklier en de dunne darm loopt een buis. Door deze buis worden de spijsverteringsenzymen van de alvleesklier naar de dunne darm vervoerd. Deze buis bevat een kringspier (de Sfincter van Oddi) die de buis kan openen, maar ook kan afknellen.

Indien deze kringspier de buis afknelt kunnen de spijsverteringsenzymen niet in de dunne darm terecht komen. Het zelfde geldt voor gal dat in de lever gemaakt wordt en via dezelfde buis richting de dunne darm wordt vervoerd. Door het afknellen van de buis kunnen de spijsverteringsenzymen en de gal niet goed in de dunne darm terecht komen. Hierdoor kunnen zij hun werk niet goed doen en kan het voedsel niet goed verteerd worden.

Het afknellen van de buis kan veroorzaakt worden door een tekort aan magnesium. De Sfincter van Oddi is een kringspier die net als alle andere spieren voldoende magnesium nodig heeft om te kunnen ontspannen. Een tekort aan magnesium kan er dus voor zorgen dat de buis afgekneld wordt en de spijsverteringsenzymen en gal niet in de dunne darm kunnen komen. Het gevolg is een slechte vertering van het voedsel en alle symptomen die daar bij horen.

Te veel eetmomenten

Iedere keer als je eet worden er spijsverteringsenzymen aangemaakt, waarvan een deel al direct actief is. Deze actieve enzymen beschadigen de alvleesklier. Dit is niet erg als je de alvleesklier voldoende tijd geeft om zich weer te herstellen. Het probleem is dat veel mensen vaker te vaak eten, waardoor de alvleesklier te weinig tijd krijgt om zich te herstellen. Hierdoor raakt het steeds meer beschadigd en gaat de functie op een gegeven moment achteruit.

Bewerkte koolhydraten

De inname van (bewerkte) koolhydraten leidt tot de productie van grote hoeveelheden insuline. Als de alvleesklier bezig is met de productie van insuline vermindert de capaciteit om spijsverteringsenzymen aan te kunnen maken. Als veel bewerkte koolhydraten eet is de alvleesklier continu bezig met de aanmaak van insuline en dat gaat ten koste van de productie van spijsverteringsenzymen.

Voorbeelden van bewerkte koolhydraten zijn brood, crackers, beschuit, wraps, pasta, witte rijst, koek, snoep, vruchtensappen, frisdranken, alcohol en suiker.

Enzym-remmers in voeding

In bepaalde graansoorten, aardappelen en peulvruchten zitten stoffen die de werking van spijsverteringsenzymen verminderen. Hierdoor werken ze de vertering en opname van voedsel tegen.

Zinktekort

Voor de productie van het ontzurende natriumbicarbonaat heeft de alvleesklier zink nodig. Wanneer er een tekort aan zink is kan de alvleesklier onvoldoende natriumbicarbonaat aanmaken. Als gevolg wordt de zure maaginhoud onvoldoende ontzuurd in de dunne darm, waardoor de spijsverteringsenzymen onvoldoende geactiveerd worden. Hierdoor zijn zij niet in staat om het voedsel goed te verteren.

Behandeling

De behandeling van een tekort aan spijsverteringsenzymen en/of een slechte werking daarvan vraagt om een aanpak die alle bovenstaande oorzaken wegneemt.

1. Stressreductie

Allereerst is het belangrijk om stress te reduceren als er sprake is van chronische stress. Het lichaam kan alleen goed herstellen in rust. Wanneer je tot rust komt wordt het magnesiumverbruik verminderd en komt de Sfincter van Oddi tot ontspanning, waardoor de spijsverteringsenzymen en de gal weer beter in de dunne darm terecht kunnen komen.

2. Minder eetmomenten

Iedere keer als je iets eet raakt de alvleesklier beschadigd. Om te kunnen herstellen is er voldoende rust nodig. Daarom is het belangrijk om niet te veel eetmomenten op een dag te hebben. Streef naar drie eetmomenten op een dag. Dus geen tussendoortjes. Het gebruikelijke advies om vijf á zes keer per dag te eten is funest voor je alvleesklier en je spijsvertering.

3. Vermijd enzym-remmers in voeding

Bepaalde voedingsmiddelen bevatten stoffen die de werking van je spijsverteringsenzymen remmen. Voorbeelden van dit soort voedingsmiddelen zijn granen (o.a. in brood, crackers en pasta), aardappelen en peulvruchten (alle bonen en erwten). Het is aan te raden om deze voedingsmiddelen geheel te vermijden tijdens de behandeling.

4. Spijsverteringsenzymen

Door het gebruik van spijsverteringsenzymen in de vorm van een supplement neem je als het ware de functie van je alvleesklier over. De spijsverteringsenzymen die je via de supplementen inneemt zorgen voor de vertering van het voedsel, waardoor de alvleesklier zelf nauwelijks spijsverteringsenzymen hoeft te produceren. Op die manier krijgt je alvleesklier rust, ondanks je iets eet. Dit zorgt ervoor dat je alvleesklier kan herstellen.

5. Zink

Om de spijsverteringsenzymen in de dunne darm te kunnen activeren is het ontzurende natriumbicarbonaat nodig. Voor de productie hiervan is voldoende zink nodig. Ook is dit nodig voor de aanmaak van voldoende maagzuur. Het gebruik van een zinksupplement kan de spijsvertering verbeteren doordat het de productie van maagzuur stimuleert en de met behulp van natriumbicarbonaat de spijsverteringsenzymen activeert en beter laat werken.

6. Magnesium

Veel mensen hebben een tekort aan magnesium. Een van de belangrijkste oorzaken hiervan is chronische stress. Daarnaast kan het ook zijn dat je te weinig via de voeding binnenkrijgt of dat je lichaam meer magnesium verbruikt door bijvoorbeeld intensief sporten of het gebruik van bepaalde soorten medicatie (maagzuurremmers).

7. Kruiden

Naast bovenstaande supplementen zijn er ook verschillende kruiden die het herstel van de alvleesklierfunctie en de spijsvertering kunnen verbeteren.

Succesformule: combinatie leefstijl en supplementen

Naast het eten van de juiste voeding en het reduceren van stress is het gebruik van bovenstaande supplementen erg belangrijk. Veel mensen hebben de ondersteuning van deze supplementen echt tijdelijk nodig. Het is hierbij belangrijk dat ze in de juiste dosering worden ingenomen. Dit vraagt om maatwerk en is per persoon verschillend. Zonder de tijdelijke ondersteuning van deze supplementen in de juiste dosering lukt het niet iedereen om hun spijsvertering volledig te herstellen. Laat je daarom adviseren door een orthomoleculair/kPNI-therapeut.

Dit e-book scheelt je een consult

Om zoveel mogelijk mensen naar een goede gezondheid te kunnen helpen heb ik een e-book geschreven met meer dan 50 praktische tips. Deze tips zijn bij veel van mijn patiënten succesvol gebleken. Na het lezen kun je direct de eerste stappen zetten en je gezondheid versterken. Je kunt het e-book nu gratis downloaden.

De basis van herstelE-book

De basis van herstel

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Andere protocollen

Gerelateerde artikelen

Auto-immuun protocol (AIP): antwoord op al jouw vragen over het AIP

Lees verder

Reacties op dit artikel

12 reacties
  • Avatar for Sabine
    Sabine Geplaatst op 03 mei 2020

    Beste Ruud,
    De laatste tijd kamp ik met gewichtsverlies. Ik heb al maanden opgezette klieren. Kreeg galbulten rondom een gezette tatoeage en heb tegenwoordig acne op mijn gezicht. Alles wordt geweten aan spanning. Ik zat te denken aan een bijnieruitputting voor de meest recente klachten. Las logisch weg. Toch, als ik terugkijk, lijkt dit artikel logischer icm met mijn diagnose PDS.
    Is het schadelijk om je magnesium aan te vullen? Ik heb namelijk ook vaak last van spierkrampen in mijn nek en schouderbladen.
    Mijn bloedwaarden geven aan dat ik last heb van subklinische hypothyreoïde.
    Groet Sabine

    0x
    • Avatar for Ruud Rotteveel
      Ruud Rotteveel Geplaatst op 03 mei 2020

      Hoi Sabine, magnesium kun je aanvullen met een supplement als je geen medicatie gebruikt. Als je wel medicatie gebruikt moet er eerst gekeken worden of het samen kan. Ik heb laatst ontdekt dat het aanvullen van magnesium (met magnesiumcitraat) ervoor kan zorgen dat de TSH-waarde weer normaal wordt binnen 6 weken bij subklinische hypothyreoïdie. Bron: Moncayo, R., & Moncayo, H. (2015). The WOMED model of benign thyroid disease: acquired magnesium deficiency due to physical and psychological stressors relates to dysfunction of oxidative phosphorylation. BBA clinical, 3, 44-64.

      Mogelijk kan magnesiumcitraat (400 mg per dag) een deel van jouw symptomen verminderen en jouw TSH laten dalen. Maar is denk ik meer aan de hand bij jou. Om te achterhalen wat er precies speelt is een goed intakegesprek nodig en eventueel bloed- en ontlastingsonderzoek.

      1x
  • Avatar for Reina
    Reina Geplaatst op 22 mrt 2019

    Vanuit mijn vakantieadres op Boa Vista, na mijn zoveelste middernachtelijke run naar het toilet ben ik ten einde raad en lees ik verdrietig zoekend op internet bovenstaand artikel. Ik krijg het gevoel dat dit artikel precies de oorzaak van mijn jarenlange klachten beschrijft!! Ik wil hier gericht mee aan de slag en besluit bij deze direct bij thuiskomst na de vakantie een afspraak te gaan maken voor een consult in Hoorn. Zou ik eindelijk het begin naar de omkering van het jarenlange ontstekingsproces met diverse heftige auto-immuunreacties als gevolg, hiermee hebben gevonden??

    0x
    • Avatar for Ruud Rotteveel
      Ruud Rotteveel Geplaatst op 23 mrt 2019

      Hoi Reina,

      Een verstoorde alvleesklierfunctie speelt vaak een rol bij chronische aandoeningen. Bij auto-immuunziekten is er ook sprake van een lekke darm.

      0x
  • Avatar for Jessi
    Jessi Geplaatst op 17 mei 2019

    Hallo Ruud,

    Ik heb al mijn hele leven spastische darmen bestaande uit dagen lang obstipatie en diarree. Artsen hebben nooit de oorzaak kunnen vinden dus kreeg ik de diagnose pds. Naarmate ik ouder word gaat het slechter met mijn darmen. Ik heb jouw artikel gelezen. Ik vroeg mij af hoe jij kunt onderzoeken wat er mis gaat met de spijsvertering? Meet je dat of laat je een bloed en ontlastingsonderzoek doen voor patiënten?

    Groeten jessi

    0x
    • Avatar for Ruud Rotteveel
      Ruud Rotteveel Geplaatst op 17 mei 2019

      Hoi Jessi, wat vervelend zeg. Bloed- en ontlastingsonderzoek kan een milde verstoring van de alvleesklier (verminderde productie van spijsverteringsenzymen) niet boven water halen. Dit wordt pas zichtbaar wanneer de verstoring al vrij ernstig is.

      Wat mineralen betreft: een normale bloedwaarde wilt niet per se zeggen dat je voldoende van desbetreffend mineraal hebt. Dus de waarde van bloedonderzoek is beperkt.

      Goede uitslagen bij bloed- en ontlastingsonderzoek (m.b.t. functie alvleesklier) zijn dus regelmatig ‘schijnveiligheid’. Dit betekent ook dat meten absoluut niet altijd weten is (hoewel veel mensen wel denken dat meten weten is). Bloed- en ontlastingsonderzoek kan wel waardevol zijn, maar het heeft ook best wel beperkingen. Daarnaast zijn onderzoeken vrij prijzig.

      Om deze redenen doe ik in zo’n geval geen bloed- en ontlastingsonderzoek, maar handel ik in eerste instantie op basis van symptomen. Als ik denk dat er een tekort/verminderde werking van spijsverteringsenzymen is (door een verstoorde alvleesklierfunctie), dan zet ik bovenstaand protocol als proefbehandeling in. In de meeste gevallen verminderen de symptomen dan vrij snel. Als dit niet het geval is laat ik verder onderzoek doen naar bijvoorbeeld parasieten.

      0x
  • Avatar for lidwien
    lidwien Geplaatst op 25 aug 2019

    Ik ben vegetariër en eet ter compensatie dus juist veel bonen en granen, knollen en kolen en dergelijke. Het lijkt wel of je als vegetariër niet gezond zou kunnen zijn want de vleesvervangende, natuurlijke, voedingsmiddelen worden bijna consequent altijd als ‘slecht’ beschreven. Dus hoe doe ik dat als vegetariër?

    0x
    • Avatar for Ruud Rotteveel
      Ruud Rotteveel Geplaatst op 26 aug 2019

      Dat is inderdaad een uitdaging. Naar mijn mening is een vegetarisch voedingspatroon niet optimaal, aangezien je een grotere kans op tekorten loopt. Eiwitten kun je uit noten, zaden en eieren halen. Eventueel aanvullen met proteïne poeder van hennepzaad of rijst. Als je toch bonen eet, zorg dan dat ze heel goed verhit zijn, zodat de lectinen grotendeels onschadelijk zijn gemaakt.

      0x
  • Avatar for patricia
    patricia Geplaatst op 07 mei 2020

    ik heb Graves en alle darmklachten van plakkerige onlasting en winderigheid.
    het lukt mij niet het e book te ontvangen.
    Patricia

    0x
    • Avatar for Ruud Rotteveel
      Ruud Rotteveel Geplaatst op 09 mei 2020

      Hoi Patricia, kijk even in je mailbox (ook bij spam/ongewenste mails). Als het goed is heb je het e-book nu ontvangen. Fijne dag en groeten, Ruud

      0x
  • Avatar for Neeltje
    Neeltje Geplaatst op 13 jun 2020

    Hallo Ruud,
    Dankjewel voor dit heldere artikel, het verklaart een hoop. Ook interesant wat magnesiumtekort met de kringspuer doet, het klingt best logisch. Bemoedigend om te lezen dat de aalvleesklier tijdelijk verstoord kan zijn als je het herstel goed aanpakt. In mijn geval heb ik idd ontzettend veel stress gehad en krijg ik nu sterke pancreas enzymen van mijn arts voorgeschreven. Nu ik ze neem voel ik me voor het eerst in tijden niet meer zo extreem moe na het eten. Ook de ontlasting verandert nu voor het eerst sinds een jaar. Ik had van alles al geprobeerd met dieeten, probiotica op maat, spijsvertering enzymen, maar als de enzymen niet sterk genoeg zijn doen ze niet veel kan ik ook uit eigen ervaring zeggen :).

    0x
    • Avatar for Ruud Rotteveel
      Ruud Rotteveel Geplaatst op 14 jun 2020

      Hoi Neeltje, je moet er inderdaad voldoende van gebruiken. Als het met dit protocol niet lukt om te te verbeteren, dan kun je ook aan darmparasieten denken. Die kunnen ook voor vettige, slappe ontlasting en opgeblazenheid zorgen.

      0x

Plaats een reactie op dit artikel

Reageer

Gerelateerd

Auto-immuun protocol (AIP): antwoord op al jouw vragen over het AIP

Lees verder

Categorieën